Οι Μπέϊκιοι είναι μικρή τουρκική κοινότητα της κατεχόμενης επαρχίας Λευκωσίας. Βρίσκονται 14 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Λευκωσίας, σε υψόμετρο 120 μέτρων, στην πεδιάδα της Μεσαορίας, ανάμεσα στη Βώνη, την Κυθρέα και την Επιχό.¹ Στην απογραφή του 1960 είχαν 136 κατοίκους, όλους Τούρκους.

Όνομα

Το χωριό καταγράφεται στην οθωμανική κτηματική απογραφή του 1832/33. Η Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια γράφει το όνομα «Μπέη Κιογιού» ή «Μπέικιογιου» και σημειώνει ότι το χωριό δεν αναφέρεται σε πηγές παλαιότερες από την Τουρκοκρατία.² Στη γη του χωριού το επίσημο τοπωνυμικό ευρετήριο της Κύπρου (Gazetteer) καταγράφει, ανάμεσα σε άλλα, τα τοπωνύμια Βουνάρι του Κορκοντή, Καμαρούδια, Καννούρες, Μνήματα, Σπηλιοί και Ξεροπόταμος.³

Τουρκοκρατία

Στην κτηματική απογραφή που έκανε η οθωμανική διοίκηση το 1832/33, που κατέγραφε μόνο όσους είχαν περιουσία, το χωριό ανήκε στην περιφέρεια της Κυθρέας και καταγράφεται ως μουσουλμανικό, με τρία νοικοκυριά με περιουσία. Οι ιδιοκτήτες είχαν χωράφια, αλώνια, τρεχούμενο νερό και δέκα ελιές, και κανένα ζώο.⁴

Οικονομία και κοινωνική ζωή

Κατά τη Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, πριν από το 1974 οι κάτοικοι ζούσαν από τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Καλλιεργούσαν σιτηρά, κτηνοτροφικά φυτά και ελιές, και το 1973 22 κτηνοτρόφοι είχαν 159 πρόβατα, 22 κατσίκες, 13 βόδια και 28 αγελάδες.⁵

Πληθυσμός

Κατά τη Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, το χωριό είχε 28 κατοίκους το 1881, 46 το 1891, 58 το 1901, 43 το 1911 και 54 το 1921.⁶ Το 1931 οι Μπέϊκιοι είχαν 78 κατοίκους, όλους μουσουλμάνους, και το 1946 106, από τους οποίους 5 ήταν ορθόδοξοι και 101 μουσουλμάνοι (στις απογραφές του 1931 και του 1946 καταγραφόταν μόνο το θρήσκευμα). Το 1960 είχαν 136 κατοίκους, όλους Τούρκους, και το 1973 γύρω στους 190 Τούρκους (εκτίμηση).